Yazarın oğlu
Genç bir adam işlediği suçlardan dolayı cezaevine girecekmiş. Hakim onun babasının arkadaşıymış ve geç adamı da çocukluğundan beri tanıyormuş.
Hakim gencin vicdanını yoklamak için;
-Senin baban mükemmel bir yazardı şu anda baban hakkında neler düşünüyorsun? Diye sormuş.
Bir sessizlik olmuş.Ve adam derin bir iç geçirdikten sonra;
-Hakim bey ben çocukken öğüt almak için babamın yanına giderdim .Babam yazmakta olduğu kitaptan başının kaldırır ve ‘çek git başımdan’ derdi. Babamla oyun oynamak için yanına gittiğimde ‘Bu kitabı bitirmem lazım.’ Derdi ve ekledi:İnsanlar onu büyük bir yazar olarak tanıyor ama ben onu iyi bir baba olarak bilmiyorum.’ Deyince.
Hakim önüne bakmış ve kendi kendine;
-Kitabını bitirmiş ama çocuğunu kaybetmiş.dedi